| << Back | ||||||||||||
Dagboek van Helena “Crazy” Michaelsen Voormalig Trail Of Tears zangeres Helena Iren Michaelsen staat al een hele tijd in de belangstelling. Een klein jaar geleden stelde de look-a-like van Pamela Anderson reeds “The Ancient Dance Of Qetesh” van haar band Imperia voor. Toch vond Helena in die band geen plaats om zich een aantal persoonlijke beslommeringen van het lijf te schrijven. Daarom werd Angel opgericht, nota bene met dezelfde muzikanten als die van Imperia. Een debuut-cd in dagboekvorm met als logische titel “A Woman’s Diary - Part 1” ligt binnenkort in de platenzaken. Even bijpraten dus over dat mysterieuze dagboek, labelperikelen, feesten en ondeugend gek doen. Om één of andere reden reageert de blonde vamp superenthousiast wanneer ik de hoorn van de telefoon opneem. HM: “Hallo, met Helena.” KG: “Hoi, Karel hier. Hoe is het al?” HM: “Super! Zeg, jij bent toch die gast waarmee ik vorig jaar gepraat heb op Aalst Rockt, niet? Fijn jou nog eens te spreken, jij stelt goede vragen en laat me altijd lachen, hi hi.” KG: “Doe ik dat? Bedankt voor het compliment, maar ik ben gewoon mezelf. Zin in een verse vragenronde rond Angel? Ik heb hier een blaadje met vragen.” HM: “Absoluut! Wat wil je allemaal weten?” Ik ben de hele dag gaan werken, heb niks noemenswaardig beleefd. Waar heb jij je vandaag zoal mee bezig gehouden? Oh, geen al te zware rock’n roll-toestanden uitgevreten, hoor. Wat had je misschien in gedachten? Ik heb mijn e-mails en de website gecheckt, links en rechts wat interviews gegeven en verder het huis schoongemaakt en tussen het kuisen door, een oude cd van Nirvana opgelegd. Wat hebben die mannen toeh goede muziek gemaakt, hé. Jammer dat daar zo vroeg een eind aan gekomen is. Ik heb jouw nieuwe album beluisterd en het klinkt totaal anders dan jouw werk met Imperia. Is het een conceptalbum over jezelf? Neen, het is zeker geen conceptalbum, maar het handelt wel over persoonlijke gebeurtenissen in mijn leven. Een aantal daarvan zijn vrolijk van aard, een aantal andere zijn pijnlijke herinneringen, zoals iedereen dat wel meemaakt in het leven. Het verhaal, en dus ook het album, gaat op en neer. Je merkt al meteen als je de tracklist overloopt welke nummers vrolijk zullen klinken en welke droeviger. De muziekstijl is natuurlijk heel verschillend van het Imperia-werk. Geen rauw gitaarwerk of zware basdreunen. De muziek is stukken romantischer dankzij inbreng van piano, akoestische gitaren, snaarinstrumenten en een koor. Tekstueel is elk lied als een filmfragment uit mijn leven. Ik speelde al met dit idee toen ik 12 jaar was om een plaat als “A Woman’s Diary” te maken. Als kind hield ik zelf een dagboek bij en schreef daar hoofdzakelijk mijn gevoelens in neer. Ik ben ermee gestopt toen iemand mijn dagboek had gelezen. Ik voelde me daardoor niet meer op mijn gemak. Black Lotus kon die gedachte wel volgen en zo ben ik van start gegaan om dit album te schrijven. Misschien een domme, maar ook vanzelfsprekende vraag : komt er later ook een “A Woman’s Diary - Chapter 2”? Natuurlijk! Ik ben er zelfs al mee bezig, ik heb momenteel genoeg inspiratie. Er liggen al een aantal nieuwe teksten klaar voor de volgende Angel-cd. “Glow In The Dark” is mijn favoriet nummer. Dat straalt zoveel schoonheid en vrolijkheid uit. Mooi hé. Het is opgedragen aan mijn vriend. Ja, ik ben vrijgezel af! Het liedje gaat erover dat je ’s avonds voor het slapengaan met je geliefde in bed ligt en elkaar vertelt hoe je dag was. Ik hou wel van dat moment. Dan voel ik me altijd gelukkig, veilig en opgelucht dat ik een goede thuis heb met mijn vriend en mijn zoon. Die emotie overvalt me het meest als ik na een lange tour terug thuis kom en heerlijk in mijn eigen bed kan slapen. Die lachjes die je door het nummer hoort verwijzen daar naar. “Darkness” staat daar haaks tegenover. Dat klinkt agressief, maar tegelijkertijd vind ik dat je dat op een beschaafde manier vertolkt met een stemgeluid dat aan Kate Bush doet denken. Ja, het moest subtiel klinken, zelfs met een brute inhoud. “Darkness” handelt over geweld, eigenlijk meer over de angst die iemand heeft wanneer hij wordt neergeslagen. Hij wordt zelfs nog nagetrapt wanneer hij op de grond ligt en geraakt volledig in paniek. Geen verdere commentaar. Waarom komt “A Woman’s Diary - Chapter 1” niet uit op Ebony Tears waar je al met Imperia zit? Omdat de band en ik niet tevreden zijn over hun werk. De volgende Imperia-plaat breng ik ook uit via Black Lotus, dat weet ik nu wel zeker. Ebony Tears geeft ons gewoon geen steun! Ik verwijt niemand persoonlijk hierbij, maar het is gewoon een feit. Alle fotoshoots, posters, videoclips en flyers van Imperia heb ikzelf met de jongens bekostigd. Black Lotus steunt ons veel meer. Ze hebben al stickers gemaakt en geven 250 promo-cd’s uit terwijl Ebony Tears er maar 10 uitdeelde. Ik ga op rondreis door Europa, o.a. naar Noorwegen, Duitsland en Italië om het nieuwe album te promoten en met Imperia gaan we in september in Mexico spelen op een groot festival. Nou, dat noem ik jouw artiesten verzorgen in plaats van ze uit te buiten. Dan vind ik het hoogst onlogisch dat je de eerste single “Don’t Wanna Run” niet uitbrengt via Black Lotus. Dat is andere koek. Angel en Imperia zijn volgens mij niet bepaald bands die singles moeten uitbrengen. Wij moeten het meer van radio-airplay hebben en van onze video-clips die op de belangrijkste muziekzenders worden getoond. Daar zijn we beter mee af. Singles uitbrengen kost trouwens tonnen geld en het rendeert weinig. Voor een band is een single uitbrengen bijna even duur als een full-cd uitbrengen want ook voor die single moet je dan weer reclame, posters en fotoshoots laten maken. Extra kosten doen om via klassieke distributie onze single in de winkels te krijgen, doen we niet. Als je toch “Don’t Wanna Run” wil aanschaffen, dan kan dat via de mailingshop van Black Lotus op het internet en anders via ons wanneer je naar een volgend optreden komt kijken. Over optredens gesproken : tijdens de concerten met Imperia droeg jij veelal dezelfde strakke pakjes waaronder die gouden latex-outfit. Het paste perfect in het concept van “The Ancient Dance Of Qetesh”. Heb je voor de Angel-concerten al iets spectaculairs in je kleerkast hangen? Zeker! Black Lotus heeft speciaal voor mij een mooie baljurk gehuurd voor de fotoshoots. En er kwam een make-up artieste langs voor een complete styling. Ik vind het zalig om die jurk aan te trekken, de stof zit lekker en is versierd en afgewerkt met rode vlammen, helemaal mijn ding. Ze hebben ook een slipje voor mij gekocht om eronder te dragen. Hoezo, je gaat speciaal een slipje dragen onder die jurk? Draag jij anders nooit slipjes misschien? Nee man! Dat zit toch ongelooflijk ongemakkelijk! (schaterlach langs beide kanten van de telefoon). Pffff, da’s niks voor mij, ik zou dat toch meer uittrekken dan aantrekken. In mijn andere podiumoutfits droeg ik ook geen slip. Jij bent nog steeds een fuifnummer dus. Ja, een party animal en een sex animal. Hi, hi, hi! Helena, weet jij dat jij maar één dag ouder bent dan ikzelf? Wat zou je ervan denken als we samen één groot feest geven voor onze 30ste verjaardag? Te gek! Waarom ook niet? Maar eerlijk gezegd heb ik daar nog niet bij stil gestaan. Dertig jaar… dat lijkt nog zo ver weg. Het is ook maar voor binnen 2 jaar, hé. Mijn leeftijd houdt me ook niet bezig zoals bij vele meisjes en vrouwen wel het geval is. Persoonlijk voel ik me nog altijd een meisje van 16, al neem ik nu wel de verantwoordelijk zoals een volwassen vrouw dat moet doen. Rekeningen dienen betaald te worden en ik moet mijn gezin onderhouden. Ik denk dat elke mens blij moet zijn om elke dag die hem wordt geschonken. Er is zoveel te beleven in deze wereld dat je dankbaar mag zijn dat je dit kunt meemaken. Ik probeer iedere dag het beste eruit te halen, want de tijd vliegt toch zo snel voorbij. Hoewel jij een goedlachse vrouw bent, kan jij soms ongelooflijk verstandige dingen zeggen. (serieus) Wat ik net zei, is de realiteit voor mij. Er mag op tijd en stond gelachen en gefeest worden, maar als puntje bij paaltje komt, moet je je op de toekomst richten. Dat is zo. Hartelijk dank voor je tijd en tot de volgende keer, Helena. Graag gedaan. Jij ook bedankt, het was een leuk interview. |
||||||||||||
