| << Back | |||||||||||||
Helena Iren Michaelsen maakte haar flamboyante entree in de (gothic) metal scene als zingende diva op de eerste twee Trail Of Tears albums. Na een mislukt avontuur met Marc Janssens in Sahara Dust (een band die later Epica werd), werd het even stil rond de eigenzinnige Noorse. Dit was een stilte voor de storm want achter de schermen werd er hard gewerkt aan een nieuw project. De inmiddels in Nederland wonende zangeres verzamelde nieuwe muzikanten om zich heen en onder de naam Imperia verscheen in 2004 ‘The Ancient Dance Of Qetesh’. Toen al ging het gerucht dat Helena ook werkte aan een ander project Angel. In april 2005 kwam een eerste EP uit met vier nummers. Angel is in het leven geroepen om een minder metal gerichte koers te varen. Alle stijlen zijn mogelijk, de orkestratie van Audun Gronnestad is wel aanwezig, en de teksten zijn veel persoonlijker al wordt er wel eens gebruik gemaakt van enige metaforen. Opvallend is wel dat Helena in Angel met krak dezelfde muzikanten werkt als bij Imperia. Jan Yrland en Audun schreven trouwens ook enkele nummers. De muziek is sowieso wel herkenbaar door de weergaloze stem, die ze hier op verschillende manieren gebruikt. Het album herbergt een aantal nummers die je popmuziek zou kunnen noemen en deze nummers kunnen zo de radio op. Voortgaande op het dagboek thema, treffen we verschillende fasen en emoties uit het leven aan. Nummers als ‘Little Girl’, ‘Little Princess’ en ‘Butterfly’ hebben een lieflijk, onschuldig timbre. Gothic metal fans zullen hun gading vinden in wat stevigere tracks, zoals het opstandige ‘Lead You Through Fire’ of het aan Sins Of Thy Beloved herinnerende ‘Fallen Angel’. Absoluut emotioneel hoogtepunt (of dieptepunt, zo je wilt) is het door merg en been gaande ‘Mother’ waarin Helena zich wanhopig afvraagt waarom haar moeder gestorven is. Subliem gezongen! Er zijn nog wel enkele verrassingen, zoals het ‘van alles wat dat toch goed uitdraait’ ‘Flames Of Desire’. Hier is de gothic laag zelfs vermengd met een onvervalste dance beat, maar hier haalt Helena ook even haar operastem boven. De prijs van knotsgekke track gaat echter naar ‘Darkness’ dat zo over the top is dat het leuk wordt. Hier zingt en steunt Helena als een kruising tussen een kierewiete Kate Bush en een jonge Nina Hagen (denk aan de track ‘Natürträne’). Een heel gamma aan stijlen, dat kan je wel zeggen, maar Helena kan ze allemaal zonder moeite aan. Review by Vera / www.prog-nose.org Rating 8/10 |
|||||||||||||
|
|
|||||||||||||
